CR7

شکل ۳: تصویر ترکیبی‌ از فیلتر لیمان-آلفا‌ی تلسکوپ سوبارو و دوتا از فیلترهای تلسکوپ هابل. سه توده در این تصویر دیده می‌‌شوند. بیشتر تابش لیمان-آلفا و هلیوم از ناحیه‌‌ی A سرچشمه می‌ گیرد و نورسنجی این ناحیه‌‌ با یک جمعیت ستاره‌ای بسیار جوان سازگاری دارد. داده‌های نورسنجی توده‌های B و C با یک جمعیت ستاره‌ای پیرتر توافق دارند. نحوه توزیع توده‌های A، B، و C و داده‌های پیرامونشان نیز با مدل‌های نظری در مورد تشکیل ستاره‌های اولیه در کیهان سازگاری دارند.

شکل ۳: تصویر ترکیبی‌ از فیلتر لیمان-آلفا‌ی تلسکوپ سوبارو و دوتا از فیلترهای تلسکوپ هابل. سه توده در این تصویر دیده می‌‌شوند. بیشتر تابش لیمان-آلفا و هلیوم از ناحیه‌‌ی A سرچشمه می‌ گیرد و نورسنجی این ناحیه‌‌ با یک جمعیت ستاره‌ای بسیار جوان سازگاری دارد. داده‌های نورسنجی توده‌های B و C با یک جمعیت ستاره‌ای پیرتر توافق دارند. نحوه توزیع توده‌های A، B، و C و داده‌های پیرامونشان نیز با مدل‌های نظری در مورد تشکیل ستاره‌های اولیه در کیهان سازگاری دارند.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیست‌شناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه می‌گیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپ‌های فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

<