نقشهی تابش آهن یونیزه
شکل ۱: نقشهی تابش نشری آهن یونیزه (بالا چپ) و تابش ستارهای (پایین چپ) در کهکشانی در انتقالبهسرخ ۱.۲۹. ستون سمت راست مدل ساختهشده بر اساس رصد را نشان میدهد. منحنیهای مشکل در اطراف کهکشان اندازهی کهکشان را نشان میدهند (شعاع موثر) و منحنی خطچین اندازهی تابش ستارهای را نشان میدهد که به منظور مقایسه بر روی نقشهی تابش آهن یونیزه کشیده شده است.
درباره نویسنده
آیرین شیوایی
پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیستشناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه میگیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشانهای جوان عالم از طریق بررسی غبار میانستارهای و ستارهزایی آنها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینهی نجوم رصدی کهکشانها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشانها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از دادههای تلسکوپهای زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپهای فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده میکند.