cartoon_solarsystem_formation
شکل۲: تأثیرات مهاجرت سیارات در کمربند اصلی سیارکها. این تصویر اجزاء اصلی مدلهای دینامیکی را برای پیدایش اجرام کوچک نشان میدهد و مراحل تکامل منظومهی شمسی از جمله مخلوط شعاعی، جرمزدودگی و مهاجرت سیارات را در بر دارد. مرحلهی اول (بالای تصویر) با دیسک برافزایشی آغاز شده و در نهایت به وضعیت کنونی سیارات و اجرام کوچک در پایین صفحه ختم میشود.
درباره نویسنده
آیرین شیوایی
پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیستشناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه میگیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشانهای جوان عالم از طریق بررسی غبار میانستارهای و ستارهزایی آنها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینهی نجوم رصدی کهکشانها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشانها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از دادههای تلسکوپهای زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپهای فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده میکند.