شکل۲
شکل ۲: نحوهی رخ دادن پدیده ریز همگرایی گرانشی. هنگامی که در راستای دید ما، ستارهی منبع (دایرهی قرمز) به ستارهی لنز ( ستارهی زرد در مرکز تصویر) نزدیک می شود، تصویر آن (دایرهی آبی رنگ) دوگانه شده و در راستای حلقهی انیشتین ستارهی لنز (دایرهی سبز رنگ) کشیده می شود. در اثر این پدیده، ما افزایش روشنایی ستارهی منبع را مشاهده می کنیم. قسمت پایین شکل، منحنی نوری ستارهی منبع را به مرور زمان نشان می دهد. می بینیم که روشنایی ستارهی منبع در نقطه صفر زمان (نزدیک ترین حالت به ستارهی لنز) به بیشترین میزان خود می رسد.
درباره نویسنده
آیرین شیوایی
پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیستشناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه میگیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشانهای جوان عالم از طریق بررسی غبار میانستارهای و ستارهزایی آنها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینهی نجوم رصدی کهکشانها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشانها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از دادههای تلسکوپهای زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپهای فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده میکند.