sed_ha
تصویر ۲: نمودار پراکندگی انرژی طیفی یک کهکشان نمونه. نقاط آبی نور کهکشان را در فیلترهای گوناگون نشان میدهند. دایرهی خالی فیلتری است که خط نشری هیدروژن در آن میافتد و به همین دلیل درخشندگی آن بیشتر از چیزی است که از مدل کهکشان (خط سبز) انتظار داریم. درخشندگی بیشتر این فیلتر میزان درخشندگی خط نشری را به ما میدهد.
درباره نویسنده
آیرین شیوایی
پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیستشناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه میگیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشانهای جوان عالم از طریق بررسی غبار میانستارهای و ستارهزایی آنها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینهی نجوم رصدی کهکشانها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشانها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از دادههای تلسکوپهای زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپهای فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده میکند.