عکس و طیف

تصویر ۲: تصاویر هابل (ستون چپ)، مدل‌های شبیه‌سازی شده (ستون میانس)، و طیف خط نشری (ستون راست) سه نمونه از کهکشان‌های این مقاله. در طیف این کهکشان‌ها پهن‌شدگی خط طیفی در راستای محور افقی (طول‌موج) مشخص است. این پهن‌شدگی حاصل چرخش دیسک کهکشان‌ است.

تصویر ۲: تصاویر هابل (ستون چپ)، مدل‌های شبیه‌سازی شده (ستون میانس)، و طیف خط نشری (ستون راست) سه نمونه از کهکشان‌های این مقاله. در طیف این کهکشان‌ها پهن‌شدگی خط طیفی در راستای محور افقی (طول‌موج) مشخص است. این پهن‌شدگی حاصل چرخش دیسک کهکشان‌ است.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیست‌شناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه می‌گیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپ‌های فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

<