ابرنواخترها در کهکشان‌های دور

تصویر ۹: تصاویر هابل از انفجارهای ابرنواختری در کهکشان‌های دوردست که منجر به کشف نرخ انبساط کیهان و ماده‌ی تاریک شد. در ردیف بالا ابرنواخترها با فلش نشان داده شده‌اند. ردیف پایین کهکشان میزبان را بدون ابرنواختر نشان می‌دهد.

تصویر ۹: تصاویر هابل از انفجارهای ابرنواختری در کهکشان‌های دوردست که منجر به کشف نرخ انبساط کیهان و ماده‌ی تاریک شد.
در ردیف بالا ابرنواخترها با فلش نشان داده شده‌اند. ردیف پایین کهکشان میزبان را بدون ابرنواختر نشان می‌دهد.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر پَسادکترا در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها و عضو تیم علمی ابزار فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب در دانشگاه آریزونا است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، در زمینه‌ی تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها، دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی کک و تلسکوپ‌های فضایی هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
بخش‌های لازم مشخص شده‌اند*