bh_stellar_mass

تصویر ۱: جرم سیاهچاله‌ی ابرپرجرم بر حسب کل جرم ستاره‌ای کهکشان. نقاط قرمز کهکشان‌ها با سیاهچاله‌های فعال مرکزی بررسی‌شده در این مقاله هستند. نقاط آبی کهکشان‌های بیضوی با سیاهچاله‌های آرام هستند. خطوط طوسی روابط مختلف به دست آمده بین جرم سیاهچاله و جرم هاله‌ی کهکشان (و نه کل جرم کهکشان) را نشان می‌دهند.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیست‌شناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه می‌گیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپ‌های فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

<