f3

شکل ۳: مراحل مختلف ادغام دو سیاهچاله در سیستم های دوتایی که کاندیداهای مناسبی برای آشکارسازی امواج گرانشی هستند. در نمودار بالایی، کرنش (نسبت تغییر طول به طول اولیه‌ی بازوی لایگو) بر حسب زمان نشان داده شده است. این تغییر طول به علت رسیدن امواج گرانشی به زمین به وجود آمده است. همان‌طور که می‌بینید تغییر طول بسیار ناچیز است (در حدود ۱۰-۲۱ برابر بازوی ۴ کیلومتری رصدخانه‌ی لایگو). نمودار پایین، تغییر فاصله‌ی دو سیاهچاله (سیاه) و تغییر سرعت نسبی دو سیاهچاله (سبز) را بر حسب زمان نشان می‌دهد.

شکل ۳: مراحل مختلف ادغام دو سیاهچاله در سیستم های دوتایی که کاندیداهای مناسبی برای آشکارسازی امواج گرانشی هستند. در نمودار بالایی، کرنش (نسبت تغییر طول به طول اولیه‌ی بازوی لایگو) بر حسب زمان نشان داده شده است. این تغییر طول به علت رسیدن امواج گرانشی به زمین به وجود آمده است. همان‌طور که می‌بینید تغییر طول بسیار ناچیز است (در حدود ۱۰-۲۱ برابر بازوی ۴ کیلومتری رصدخانه‌ی لایگو). نمودار پایین، تغییر فاصله‌ی دو سیاهچاله (سیاه) و تغییر سرعت نسبی دو سیاهچاله (سبز) را بر حسب زمان نشان می‌دهد.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر پَسادکترا در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها و عضو تیم علمی ابزار فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب در دانشگاه آریزونا است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، در زمینه‌ی تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها، دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی کک و تلسکوپ‌های فضایی هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
بخش‌های لازم مشخص شده‌اند*