fig1

شکل ۱- شبکه مستطیلی سام، آموزش داده شده با رنگ کهکشان‌ها در هفت فیلتر متمادی مریی و فروسرخ. سمت چپ: رنگ‌آمیزی شده با متوسط انتقال‌یه‌سرخ نورسنجی کهکشان‌ها در هر سلول. وسط: رنگ‌آمیزی شده با متوسط انتقال به سرخ‌ طیف‌سنجی در سلول‌های حاوی کهکشان طیف‌نگاری شده. سمت راست: رنگ‌آمیزی شده با تعداد کهکشان‌ها در هر سلول.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیست‌شناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه می‌گیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپ‌های فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

<