fig3

شکل 3: خطوط پررنگ بالایی منحنی نوری و افت و خیزهای  ابرنواختر iPTF14hls را از زمان کشف آن نشان می‌دهد (ابرنواختر برای مدتی پشت خورشد واقع شده و قطع شدن منحنی در حدود 300 روز بخاطر این موضوع است). منحنی‌های خط چین پایین، یک ابرنواختر معمولی نوع II-P را نشان می‌دهد. مقایسه‌ی این دو دسته منحنی که در باندهای مختلف ارایه شده رفتار عجیب ابرنواختر کشف شده را به وضوح نشان می‌دهد.

شکل ۳: خطوط پررنگ بالایی منحنی نوری و افت و خیزهای ابرنواختر iPTF14hls را از زمان کشف آن نشان می‌دهد (ابرنواختر برای مدتی پشت خورشد واقع شده و قطع شدن منحنی در حدود ۳۰۰ روز بخاطر این موضوع است). منحنی‌های خط چین پایین، یک ابرنواختر معمولی نوع II-P را نشان می‌دهد. مقایسه‌ی این دو دسته منحنی که در باندهای مختلف ارایه شده رفتار عجیب ابرنواختر کشف شده را به وضوح نشان می‌دهد.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر پَسادکترا در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها و عضو تیم علمی ابزار فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب در دانشگاه آریزونا است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، در زمینه‌ی تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها، دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی کک و تلسکوپ‌های فضایی هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
بخش‌های لازم مشخص شده‌اند*