۴_۲_delta_Ha_mass

شکل ۴: رابطه‌ی بین لگاریتم شدت تابش H𝞪 و لگارتیم مجموع جرم ستاره‌ای کهکشان در نمونه‌ی نزدیک‌ترین کهکشان های کوتوله محلی. همانطور که دیده می‌شود، یک روند افزایشی بین این دو شناسه وجود دارد. کهکشان‌های بالای خط سبز، فعالیت ستاره‌زایی بیشتری از میانگین کهکشان‌های با جرم مشابه دارند ( کهکشان‌های فعال یا bursty). همین‌طور، کهکشان‌های پایین خط سبز، فعالیت ستاره‌زایی کمتر از میانگین کهکشان‌های با جرم مشابه خود دارند ( کهکشان‌های خاموش یا quiescent). مقدار بالا یا پایین بودن تابشH𝞪 از مقدار متوسط، شناسه‌ی مهمی برای وضعیت ستاره‌زایی کهکشان‌ها است.

دسته‌ها:

درباره نویسنده

آیرین شیوایی

پژوهشگر دانشکده اخترفیزیک مرکز اخترزیست‌شناسی در مادرید و مسئول پروژه DistantDust که از شورای تحقیقات اروپا بودجه می‌گیرد است. او در سال ۲۰۱۷ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، با موضوع تحول کهکشان‌های جوان عالم از طریق بررسی غبار میان‌ستاره‌ای و ستاره‌زایی آن‌ها گرفت. او از سال ۲۰۱۷ عضو تیم علمی و ابزارهای تلسکوپ فضایی جیمز وب است و در سال ۲۰۱۸ فلوشیپ هابل از ناسا را برای پژوهش در زمینه‌ی نجوم رصدی کهکشان‌ها دریافت کرد. او برای مطالعه و بررسی این کهکشان‌ها، که حدود ۱۰ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند، از داده‌های تلسکوپ‌های زمینی مانند کک و آلما، و تلسکوپ‌های فضایی مانند جیمز وب، هابل و اِسپیتزر استفاده می‌کند.

یک دیدگاه بنویسید

<