تشدید مداری – Orbital Resonance

Orbital Resonance |ˈôrbitl ˈrezənəns|

Galilean moon Laplace resonance animation 2.gif
Galilean moon Laplace resonance animation 2” by WolfmanSF –  Licensed under CC0 via Wikimedia Commons.

تشدید (رِزونانس) مداری

زمانی اتفاق می‌افتد که دو (یا چند) جرم سماوی که به دور جرم دیگری می‌گردند، اثر گرانشی متقابل و متناوبی بر هم داشته باشند و نسبت دوره‌ی تناوبی گردششان به هم نسبت دو عدد صحیح کوچک باشد. برای مثال در منظومه‌ی شمسی، دوره‌ی تناوب اقمار اروپا، گانیمِد، و یو به دور مشتری به نسبت یک به دو به چهار است. در این حالت گفته می‌شود که این سه قمر در رزونانس ۱:۲:۴ هستند (این رزونانس در تصویر نشان داده شده است).

اجرامی که با هم در رزونانس هستند، اثر گرانشی زیادی بر هم می‌گذارند و مدار یکدیگر را تحت تاثیر قرار می‌دهند. در بیشتر مواقع رزونانس‌ها ناپایدار هستند، طوری که اجرام با یکدیگر تبادل تکانه می‌کنند تا جایی که مدارهایشان تغییر کند و دیگر رزونانسی وجود نداشته باشد؛ مانند رزونانس اقمار داخلی زحل که موجب به وجود آمدن شکاف حلقه‌های زحل (ناحیه‌ی خالی در میان حلقه‌ها) شده‌ است.  اما تحت برخی شرایط رزونانس‌ها پایدار می‌شوند، مانند رزونانس اقمار مشتری.

دسته‌ها: واژه‌نامه
برچسب‌ها: سیاره, منظومه‌ شمسی

بازتاب‌ها

  1. اقمار کوچک پلوتون | اسطرلاب (StarYab) ۱۸ خرداد, ۱۳۹۴، ۰۷:۰۱

    […] دیگر، وجود احتمالی تشدید (رزونانس) مداری بین این اقمار است. پنج قمر پلوتون چینش مداری جالبی […]

دیدگاه‌ها

  1. جهانبانی
    جهانبانی ۵ تیر, ۱۳۹۴، ۰۸:۴۵

    سلام
    اگر امکان داشت مجموعه دلایل به وجود آمدن شکاف کاسینی را توضیح دهید متشکرم

    پاسخ به این دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
بخش‌های لازم مشخص شده‌اند*